Her türlü aparat, büyük üniteler ve küçük cihazlar istisnasız hayatın her dalında insanları kuşatıyor. Teknoloji hayatımıza o kadar sıkı bir şekilde yerleşmiş durumda ki, eğer bozulursa, kişi her zamanki konforundan hemen mahrum kalıyor. Tüm cihazların sorunsuz çalışması için ve bir onarım uzmanına ihtiyacınız var.
Bu ne tür bir meslektir??
Çilingir-tamirci uzmanlığı uzak geçmişe dayanıyor. İnsanlığın karmaşık mekanizmaların üretiminde ustalaşmaya başladığı dönemde ortaya çıktı: bakımları için çilingirlere ihtiyaç vardı. Eskiden bu ustalar cihazların montajından, devreye alınmasından, müteakip teknik destekten ve gerekirse onarımdan sorumluydu.
Bu uzmanlık alanı adını birkaç kelimeden almıştır – Almanca “çilingir” (schlosser) ve Fransızca “değiştirme” (remonte). Bu tesadüf değildir, çünkü ilk çilingirler kırık kilitleri onarmışlardır. Bu zanaatkârlardan ilk kez Danimarka arşivlerinde bahsedilmektedir ve 1463 yılına kadar uzanmaktadır. Rusya tarihinde, en ünlü çilingir-tamirci Nikolai Leskov’un eserinden Levsha olarak kabul edilir. Sadece metal bir pireyi tamir etmekle kalmadı, aynı zamanda onu ayakkabılamayı da başardı.
Teknoloji geliştikçe, bu ustaların işlevselliği de genişledi. Bugün artık sadece kilit mekanizmalarını onarmakla sınırlı değil. Bugünlerde meslek, doğrudan ustanın hangi cihazlarla çalıştığına bağlı olan birçok dar alana bölünmüştür. Bu nedenle, Birleşik İş Kanunu, makine yapımı, kimyasal ve madencilik ekipmanlarının onarımında bir uzmanı, bir araba tamircisini, bir alet yapımcısını, bir STK tamircisini, bir tesisatçıyı ve hatta bir genel ustabaşını tanımlar. Böyle yeni bir yönü tesisatçı-montajcı olarak ayırt etmek mümkündür. Tarife ve yeterlilik rehberine göre bu pozisyon, tesisatçı-tamirci kategorisine atıfta bulunur, ancak işlevsel olarak biraz farklıdır. Bu alandaki ustalar daha ziyade, ekipman verimliliğinin daha sonra elde edilmesi için cihazların ve mekanizmaların montajından ve ayarlanmasından sorumludur. Onarımlarla çok daha az ölçüde ilgilenirler.
Her durumda, uzmanlaĢma yönü ne olursa olsun, her ustanın mesleki standardı ve iĢ tanımları mutlaka çilingir iĢinin çeĢitli türlerini içerir:
montaj, ayarlama ve ayrıca elemanların, parçaların ve montajların onarımı ve değiştirilmesi;
metal bükme;
alıştırma;
diş açma
kazıma ve diğer işler.
Çoğu durumda, bu uzman çelik ve diğer metal türleri ile ilgilenir. Her ne kadar ayrı alanlarda plastik, ahşap ve diğer bazı malzemelerin kullanımı söz konusu olsa da. Çalışmalarında çoğunlukla tornavida, çekiç, testere, pense ve keski gibi basit aletler kullanırlar. Teknolojik makineler ve birimler onlar tarafından kullanılmıyor.
Modern teknolojinin gelişmesiyle birlikte, tamir teknisyenliği en çok talep gören pozisyonlardan biri haline gelmiştir. Hem endüstriyel hem de ticari hemen hemen her işletmenin, çalışanları çeşitli türlerde onarımlar yapmakla meşgul olan kendi departmanı vardır:
güncel – Arızalı bir parçanın derhal değiştirilmesi gerektiğinde;
önleyici – Tüm üretim birimlerinin ve mekanizmalarının işlevselliği ve doğruluğu belirli bir düzenlilikle kontrol edildiğinde ve gerekirse devreye alma ve ardından çalışma koşullarına göre ayarlama yapıldığında;
sermaye – aşınmış ve bozuk sistemler verimliliklerini ve performanslarını artırmak için değiştirildiğinde.
Bu nedenle, bir çilingir-tamircinin ana görevi, tüm arızaları zamanında tespit etmek, doğru bir şekilde onarmak, kırık / aşınmış elemanları geri yüklemek, birbirleri arasında ayarlamak ve alıştırmak ve ayrıca korozyon süreçlerine karşı korumaktır. Aynı zamanda, bu tür eylemlerin kalitesi ve hızı, bir bütün olarak tüm işletmenin verimliliğini büyük ölçüde belirler.
Artıları ve eksileri
Teknik ilerleme durmaz, mekanizmalar sürekli olarak geliştirilir. Bu nedenle, usta çilingirlerin temel avantajı, hizmet pazarında her zaman talep görmeleridir. Her türlü sosyo-ekonomik koşulda deneyim sahibi sertifikalı bir cihaz tamircisi kendisine iş bulabilecektir. Ve eğer çok fazla deneyime ve yüksek niteliklere sahipse, iyi bir maaş talep edebilir.
Mesleğin gerçekleri, tamircinin faaliyetinde birçok farklı araç kullanmasını gerektirmektedir. Bu mesleğin temsilcilerinin, dedikleri gibi, her yandan geniş bir profilin uzmanları olarak adlandırılmaları tesadüf değildir. Faaliyetin kendine özgü doğası, onda her türlü mekanizmayı, cihazı ve aleti anlama yeteneğini geliştirir. Bu büyük bir artıdır, çünkü bu tür beceriler genellikle bir ek gelir kaynağı haline gelir – her evde ve ofiste cihazlar vardır, bu nedenle deneyimli tamirciler ana işlerinden boş zamanlarında yarı zamanlı çalışırlar.
Uzmanlığın eksileri düzensiz çalışma günü ile ilişkilidir. Teknikler saatlere göre başarısız olur, bu nedenle çilingirler akşam ve gece saatlerinde, hafta sonları ve tatillerde onarım çalışmaları yapmak zorundadır. Arıza büyükse ve üretim sürecini geciktiriyorsa, usta öğle aralarını ve gece uykusunu tamamen unutarak kelimenin tam anlamıyla gün boyu çalışmak zorunda kalır.
Tamircinin çalıştığı koşullar hiçbir şekilde rahat olarak kabul edilemez. Mesleki faaliyet, kelimenin tam anlamıyla bol miktarda kir içerir.
Bu meslek azami dikkat, konsantrasyon ve titizlik gerektirir. Bu, herkesin katlanamayacağı monoton bir iştir. Katılıyorum, herkes iç rahatsızlık yaşamadan, arızanın nedenini belirlemek amacıyla aynı cihazı tekrar tekrar söküp takamaz. Yalnızca monoton çalışmaya yatkın olan ve bunu anlayan bir kişi bu emeği yerine getirebilir. Sabırsız insanların bu meslekte fazla ilerleme kaydetmesi pek olası değildir.
Görevler
Bir onarım teknisyeninin görevlerinin tam listesi, niteliklerine ve mesleki faaliyetinin yönüne bağlıdır. En genel anlamda, iş fonksiyonları şunları içerir:
onarım işlerini yürütmek;
montaj ve demontajın yanı sıra cihazları ve üretim birimlerini ayarlamak;
tertibatların, ünitelerin ve diğer ekipmanların montajı ve demontajı, ayarlanması ve onarımı ve ayrıca onarım işinden sonra teslim edilmesi;
mekanizmaların çilingirliği;
montaj ve yenileme için karmaşık cihazların imalatı;
Kaldırma ve taşıma üniteleri ve özel cihazlar kullanarak donanım işlerini yürütmek;
Kullanımları sırasında çalışma mekanizmalarındaki kusurların zamanında tespit edilmesi ve derhal giderilmesi, bir kusur listesi hazırlanması ve dosyalanması;
tamir edilen ekipmanın yük altında test edilmesi, işleyişinin doğruluğunun kontrol edilmesi.
Onarım tesisatçısı aşağıdaki haklara sahiptir:
kendi iş fonksiyonları kapsamında ast çalışanlarına talimatlar vermek;
ast çalışanlar tarafından verilen görevlerin yerine getirilmesini denetlemek;
İşinin kapsamıyla ilgili belge ve diğer materyalleri talep etmek;
mesleki görevler listesinde yer alan herhangi bir konuda firmanın diğer bölümleri ile işbirliği yapmak;
Bölümün çalışmalarıyla ilgili olarak şirket geliştirme projelerinin geliştirilmesinde yer almak;
Yetki alanı dahilinde işin optimize edilmesine yönelik her türlü öneriyi değerlendirilmesi için amirine teklif etmek;
gerçekleştirilen mesleki görevlerle bağlantılı olarak tespit edilen ihlalleri işletme müdürüne bildirmek.
Rus mevzuatı uyarınca, bir tamir teknisyeni sorumludur, hatta bazı durumlarda cezai olarak da sorumludur. Nedenler şunları içerebilir:
bir üst amirin emir ve talimatlarının yerine getirilmemesi veya uygunsuz şekilde yerine getirilmesi;
verilen görevlerin yerine getirilmemesi veya uygunsuz şekilde yerine getirilmesi;
resmi yetkilerin bencil amaçlar için kullanılması;
Delege edilen işin yerine getirilmesi sırasında güvenilir olmayan veriler;
Yangın güvenliği standartlarının, güvenlik ekipmanlarının ve diğer normların ihlal edilmesi durumunda zamanında harekete geçilmemesi, şirketin ve çalışanlarının faaliyetlerine yönelik bir tehditle sonuçlanır.
Temel gereklilikler
Bu pozisyon için herhangi bir yasal demografik kısıtlama bulunmamaktadır. Ancak, uygulamada görüldüğü gibi, bu meslek kadınlar için çok ağırdır, bu nedenle çilingir-tamircilerin büyük çoğunluğunu erkekler oluşturmaktadır. Bununla birlikte, bir dizi tıbbi kontrendikasyon vardır. Bunlar şunları içerir:
kas-iskelet sistemi patolojileri;
kardiyovasküler ve solunum yolu hastalıkları;
alerjik hastalıklara yatkınlık;
görsel kusurlar;
nöropsikiyatrik bozukluklar.
Tamir teknisyeni pozisyonu için başvuranların belirli bir dizi kişisel özelliğe sahip olması gerekir:
iyi görme yeteneği;
iyi gelişmiş ince motor becerileri;
Uzamsal muhakeme;
yüksek organizasyon;
dikkatlilik;
çalışkanlık;
düzgünlük;
azim;
yaratıcılık;
sorumluluk.
İşini profesyonelce yerine getirmek için, bir bakım çalışanı şu konularda yetkin olmalıdır:
bakımı yapılan mekanizmaların, cihazların ve diğer ekipmanların tasarımı ve yapısı
Cihazların ve birimlerin düzenlenmesine ilişkin kurallar ve normlar;
montaj sırasında teknik kusurların giderilmesi tekniği, ekipmanın müteakip testleri ve restorasyonu;
CMM’lerin tasarımı, amacı ve operasyonel özellikleri;
evrensel ve özel fikstürlerin yapısı;
Montajların ve mekanik parçaların işaretleme çeşitleri ve işleme yöntemleri;
Uyum ve tolerans sisteminin çalışma prensipleri;
aside dayanıklı olanlar da dahil olmak üzere alaşımların teknik ve kimyasal parametreleri;
üretim ekipmanlarının planlı onarımlarına ilişkin temel düzenlemeler;
montaj, ayarlama, test, ayarlama, restorasyon, üniteler ve diğer ekipmanlar için teknik standartların kodları;
Üretim cihazlarının montajı, kurulumu ve restorasyonunun teknolojik seyrinin aşamaları;
dengeleme için üretim cihazlarının test normları ve kuralları;
İşaretleme yaparken yapıların geometrisinin incelikleri;
mekanizmaların çalışan parçalarının aşınma derecesini ortaya çıkarma yöntemleri;
aşınmış elemanların restorasyon teknikleri;
koruyucu kaplama uygulama yöntemleri̇.
Faaliyetlerinde, onarım tesisatçısı tarafından yönlendirilmelidir:
güncel federal ve belediye yönetmelikleri;
gerçekleştirilecek görevlerin tüm yönlerine ilişkin metodolojik materyaller;
Şirketin iç düzenlemelerinin gereklilikleri;
şirket yönetiminin emirleri.
Tamirci aynı zamanda temel güvenlik kurallarını, işçinin korunmasını, yangından korunma talimatlarını ve endüstriyel sanitasyonu bilmelidir.
Çilingir-tamirci yeterliliğini onaylamalıdır. Performans değerlendirmesi yapılır:
süpervizör – ustanın iş fonksiyonlarının günlük performansı sırasında sürekli olarak;
Sertifikasyon komisyonu tarafından – periyodik olarak, ancak iki yılda bir defadan az olmamak kaydıyla.
Bir onarım tesisatçısının işletmedeki mesleki faaliyetini değerlendirmek için temel kriter, MDI tarafından öngörülen, kendileri tarafından gerçekleştirilen işlerin eksiksizliği, kalitesi ve verimliliği olarak kabul edilir.
Eğitim
Tamir teknisyenliği eğitimi bir meslek okulunda “çilingirlik ustalığı” programı ile tamamlanabilir. Eğitim çeşitli programlarda gerçekleştirilebilir:
traktör ve diğer tarım makinelerinin onarımı;
Teorik bilgi tek başına yeterli olmayacaktır;
demiryolu ve demiryolu araçlarının onarımı ve diğerleri.
Teknik okullara giriş 9. veya 11. sınıflara dayanmaktadır. Sınavlara girmeye gerek yoktur – kabul, sertifikaların rekabetine dayanır.
Bir tamir tamircisinin faaliyeti öncelikle pratik becerilerle ilgili olduğundan, mesleğin inceliklerine ancak çalışma sırasında hakim olmak mümkündür. Teorik bilgi tek başına yeterli olmayacaktır. Bu amaçla, geleceğin ustabaşıları üretim atölyelerine çırak olarak yerleştirilir ve burada kalifiye bir çalışanın himayesi altında işlerini yapmak için gereken temel becerileri edinirler.
Tek başına bir üniversite diploması, çıraklık kaydı olsa bile, kişinin kariyerinde ilerlemesine yardımcı olmayacaktır. Genç uzmanların güvenebileceği tek şey, tugay veya kıdemli ustabaşı olarak bir pozisyondur. Bu nedenle birçok mezun üniversitelerde eğitimlerine “mekanik” yönünde devam etmektedir. Bu, çok daha geniş profesyonel beklentilerin önünü açar.
Maaş
Çilingir-tamirciler, inşaat makineleri sektöründe çalışan firmalarda iş bulabilirler:
Tarım, soğutma, petrol sahası ve endüstriyel ekipman;
yeniden yükleme cihazları ve GPM;
yakıt ekipmanı;
tarim maki̇neleri̇.
Bir tamircinin kariyer gelişimi, kalifikasyon seviyesinin artırılmasından oluşur ve bunu işgücü ücretinin miktarında karşılık gelen bir artış izler. Bu nedenle, yeterliliklerin onaylanması ile ek eğitim olmadan kariyer yapmak ve yüksek maaşlı pozisyonlara ulaşmak pek mümkün değildir.
Bununla birlikte, tüm bu zaman ve çaba harcamaları oldukça haklıdır, sözleşme yapan kuruluşlar ve kamu hizmetleri her zaman 3’ten yüksek dereceli (4 veya 5) ve 2 yıldan fazla iş deneyimine sahip uzmanlarla ilgilenmektedir. Buna bir de ehliyet eşlik ederse, iş bulma şansı önemli ölçüde artar.
Rusya’da ortalama olarak, bir tamirci-tamircinin maaşı 20 ila 30 bin arasındadır. ovmak. Aynı zamanda, yeterlilik ne kadar yüksekse, maaşın boyutu da o kadar büyük olur. Zorlu çalışma koşullarında, uzak bölgelerde, işverenler 1,5-2 kat daha fazla ödeme yapabilir – orada ödeme 75 bine ulaşabilir. Petersburg’da maksimum maaş 90.000’dir. Ruble.
Birçok çilingir boş zamanlarında yarı zamanlı işçi olarak çalışmaktadır. Aynı zamanda, bu gelir genellikle resmi maaşlarının büyüklüğü ile karşılaştırılabilir.
Tamir teknisyenliği gibi talep gören bir meslek hakkında daha fazla bilgiyi aşağıdaki videoyu izleyerek öğrenebilirsiniz.
