Aşçılık – bu her zaman geçerli olan birkaç meslekten biridir. Aşçılığın her alanında – restoran işinde, kantinlerde ve hatta bistrolarda – oldukça fazla başvuru sahibi ve işveren var. Aynı zamanda, genellikle sadece aşçıların değil, belirli bir kategoriye sahip olan bu mesleğin temsilcilerinin de çalışması gerekir. İşte budur, aşçının çalışmasının özellikleri üzerindeki deşarjın önemi nedir ve nasıl artırılabilir, bu makalede bahsedeceğiz.
Sınıflandırmanın özellikleri
Neredeyse tüm mevcut meslekler hakkında konuşursak, her uzmanlığın bir kişinin profesyonelliğini ve işteki becerilerini gösteren birkaç seviyesi vardır. Şeflik mesleği bir istisna değildir. Burada, potansiyel bir işverenin yetenek ve mesleki nitelikleri, sadece aşçının notunu öğrenerek önceden değerlendirilebilir.
Bu gösterge sadece mesleğin sayısal bir ön eki değildir. Bu, bu uzmanlığı alan bir kişinin beceri ve yeteneklerinin kısaltılmış sayısal bir tanımıdır. Bu durumda Bir kerede en yüksek dereceyi – 6. dereceyi – almak imkansızdır. Bu amaçla, orta mesleki eğitime ek olarak, özel ileri eğitim kursları almak gerekmektedir.
En yüksek profesyonel kategoriye sahip bir kişi sadece bir aşçı değil, aynı zamanda bir teknoloji uzmanı ve profesyonel bir garson. Bu tür insanlar kendi alanlarında gerçek uzmanlardır. Deşarj şekli SSCB’de oluşturuldu, ancak bugün bile geçerliliğini kaybetmedi. Not, yalnızca becerileri değil, aynı zamanda bir kişinin gerçekleştirebileceği belirli bir görev yelpazesini de belirler. Bunu daha ayrıntılı olarak anlamak için bu sistemi ayrıntılı olarak incelemek gerekir.
Aşçıların nitelikleri
Şu anda, devlet sınıflandırması aşçıların 5 ana deşarjı hakkında bilgi içermektedir. Gayri resmi olarak bir tane daha var. Bu meslekteki kamu kurumlarında kurslara veya çalışmalara yeni giren kişilere otomatik olarak atanır. Mutfakta birinci sınıf olarak adlandırılan kişiler sadece gözlemci olabilirler, aşırı durumlarda kaba işler yapmalarına izin verilir – bulaşık yıkamak, sebze ve meyveleri temizlemek.
İlk resmi taburcu işlemi 2. Sahipleri zorunlu olarak 1 kategorideki aşçılarla aynı işlevleri yerine getirir. Buna ek olarak, aşağıdaki işleri de yapmalıdırlar:
Bu tür çalışanlar sadece ürünlerin kalitesi için temel gereklilikleri değil, aynı zamanda bunların işlenmesinin temellerini, karkas kesme kurallarını, sığır ve domuz etinin yarım karkaslarını, çeşitli yemeklerin hazırlanması için kümes hayvanlarını ve balıkları kesmeyi de bilmelidir.
En basit yemekleri bile doğrudan hazırlamalarına izin verilmez.
3. kategorideki şefler, mutfakta bir önceki seviyedeki bir uzmanla aynı işlevleri yerine getirme hakkına sahiptir. Ancak ana görevleri şunlardır:
Böyle bir aşçı, yalnızca özel bilgi veya karmaşık ekipman kullanımı gerektirmeyen en basit yemekleri hazırlama yetkisine sahiptir. Bu seviyedeki bir uzman, sadece gıda ürünlerinin kalitesi için gereklilikleri değil, aynı zamanda et, kümes hayvanları ve balık kesme kurallarını, çeşitli yemeklerin hazırlanması için çeşitli ürünleri kesme biçimlerini de bilmelidir.
Şef 4 kategorisi – bu daha yüksek bir eğitim seviyesidir. İş görevleri arasında aşağıdaki gibi yemekler hazırlamak yer alır:
Bu uzman aynı zamanda en basit hamur işlerini, köfte ve mantıları, nutria ve tavşan yemeklerini hazırlar. Derece 4’e sahip bir şef, suyun sertliğinin ve asitliğinin belirli bir ürünün zamanlamasını ve pişirilmesini ve lezzetini nasıl etkilediğini bilmelidir. Ürünlerin organoleptik özelliklerini, saklama koşullarını ve kurallarını bilir.
En önemlisi, tüm yemekleri doğru pişirme teknolojisini bilmelidir.
Şef 5 kategorisi – işinde profesyonel. Hemen hemen her yemeği pişirmenin yanı sıra, yeni tarifler yapabilmeli ve onlar için teknolojik haritalar yazabilmelidir. Onlarla 4. kategorideki ustalar arasındaki temel fark, tedavi edici, diyet veya en seçkin yemekleri hazırlayabilmeleridir:
Beşinci kategorideki şefler, uzmanlaşmış eğitim kurumlarındaki özel kursları sürekli olarak geçerek elde edilebilir.
6. kategorideki bir şef usta bir şeftir. Bu tür uzmanlar, bugün de dahil olmak üzere her zaman yüksek talep görmektedir. Kesinlikle her türlü yemeği pişirebilir, özellikle ezmeler, muslar, kekler, bütün genç domuzlar ve çeşitli dolgularla profiterol gibi karmaşık yemekler hazırlamanın inceliklerini ve sırlarını bilirler.
Bu seviyedeki ustalar, diğer ülkelerin bazı ulusal yemeklerini pişirme teknolojisini de bilirler. Sadece uzmanlaşmış bir ortaöğretim aşçılık eğitimi almış bir kişi 6. sınıf aşçı olabilir.
Not nasıl artırılır?
Halihazırda 6. dereceye sahip olanlar hariç, aşçıların çeşitli nedenlerle derecelerini yükseltmeleri gerekir. Şu anda bu iki şekilde yapılabilmektedir.
Bu seçenek yalnızca kişinin halihazırda uzmanlaşmış bir ortaöğretime sahip olması durumunda uygundur. Önceki 5 kategori kurs alarak elde edilirse, bir aşçılık okuluna kaydolmak gerekir.
Çıraklık eğitiminin sonunda zorlu sınavları geçmeniz gerekecek, Kurs sırasında, bir sonraki notun verileceği sonuçlar hakkında bir karar verilecek ve buna göre özel bir sertifika – diploma düzenlenecektir.
Bu durumda Aşçı, şirketinin yönetimi için geçerlidir. Çırak daha deneyimli bir ustanın yanına atanacak ve çıraklık süresi belirlenecektir. Önceki seçenekte olduğu gibi, çalışmaların tamamlanmasının ardından, notun yükseltilmesine ve buna bağlı olarak iş yükünün ve ücretlerin artırılmasına karar verilecektir.
Burada, mezuniyetten sonra herhangi bir diploma verilmeyeceğinden, bu tür resmi olmayan bir yükseltmenin yalnızca belirli bir şirkette çalışırken geçerli olacağını belirtmek önemlidir.
İlginç gerçekler
Sovyetler Birliği’nde, ortalamanın üzerinde bir nota sahip aşçıların aşağıdakileri yapabilmeleri gerekiyordu Her türlü işi eşit derecede iyi yapmalı ve kesinlikle tüm ürünleri aynı kalite ve çeşitlilikte pişirmelisiniz.
Şu anda böyle bir gereklilik bulunmamaktadır. Aksine, yüksek nitelikli aşçıların çoğu aşçılıkta dar bir odak noktası seçmeyi tercih ediyor, örneğin sadece unlu mamuller, et, balık veya hatta sadece tek bir yemek pişirmeyi – pizza. Bu uzmanlaşma, maksimum gelişime ve yeni mutfak şaheserlerinin hazırlanmasına veya yaratılmasına olanak tanır.
Ve bugün en düşük ikinci kategoriye sahip olanlar bile şef olarak çalışmaya alınıyor. Sovyet döneminde olduğu gibi, seçkin yiyecek içecek kuruluşlarında durum böyle değildi. Sadece en az 5 notu olan aşçıların doğrudan yemek hazırlamasına izin veriliyordu. Sadece Birlik cumhuriyetlerinin en azından tüm ulusal yemeklerini pişirebilen bir aşçı 6. dereceyi alabilir. Bugün, bu kural koşulludur.
Notu 3 veya 4 olanlar mutfakta çırak olarak çalışmak zorundaydı seviyelerindeki her artış için 3 yıl. Günümüzde pek çok seçkin kurum bu uygulamaya geri dönmektedir.
