Evde her zaman pirincin nasıl ve ne kadar depolanacağı da dahil olmak üzere pek çok soru vardır. Pişmiş pirincin buzdolabındaki ve ambalajdaki raf ömrünü de anlamak gerekir. Diğer önemli nüanslar – sütlü yulaf lapasını buzdolabında ve pişmiş pirinci dondurucuda saklamak.

Kabuğu çıkarılmış tane nasıl saklanır?

Alışveriş yapanların azımsanmayacak bir kısmı pirincin kuru ve karanlık bir yerde bir yıl veya daha uzun süre saklanabileceğini düşünüyor. Ancak böyle bir görüş tamamen yanlıştır. Kuşkusuz, tahılların raf ömrü çok uzundur – ancak yine de aylarla ölçülür, yıllarla değil. Bu, mevcut GOST’larda verilen bilgidir. Mevcut düzenlemeler, pirincin tahıl işleme ürünü olduğunu ve satın alındıktan sonra en az 10 ay saklanabileceğini, bu sürenin bazen 1,5 yıla çıkarılabileceğini, ancak bundan daha fazla olamayacağını belirtmektedir.

Sadece temel yöntemlere ve bakım nüanslarına uyulduğu takdirde, hem paketlenmiş hem de açılmış pirincin tamamen aynı şekilde saklandığını belirtmek gerekir. Belirli bir ürün türünün özellikleri de dikkate alınır.

Beyaz pirinç (çoğu insanın kullandığı pirinç) ezildiği takdirde 16 ay boyunca saklanabilir. Kaliteli öğütülmüş kabuğu çıkarılmış tane 18 ay saklanabilir. Ancak bu şartlar sadece uzak Asya ülkelerinden gelen mallar için geçerlidir. Eski SSCB’de yetiştirilen tahıldan bahsedecek olursak, sırasıyla sadece 10 ve 12 ay bırakılabilir. Buharda pişirilen çeşitler ise normal beyaz kabuğu çıkarılmış tane kadar uzun süre saklanabilir. Tipik terimler genellikle yerleşiktir ve egzotikler içindir: yabani ve kırmızı pirinç, koyu kabuklular ve basmati, yasemin ürünü için. Bir porsiyon kahverengi pirinci açık bir pakette en fazla 6 ay, kapalı ise biraz daha uzun süre saklamak mümkündür (daha kesin bilgi üretici tarafından verilir).

Bazen şu soru da ortaya çıkıyor: Shirataki pirincini ne kadar süre saklayabilirsiniz?. Kapalı bir kapta 1 yıl bekletilebilir, ancak açtığınızda 1 hafta içinde kullanmanız gerekecektir.

Markalı kaplar pirinç biriktirmek için hiç uygun değildir. Evde başka kaplarda saklamak daha doğrudur. Gıda sınıfı plastik veya cam yapılar bu amaç için en uygun olanlardır. Seramik ve teneke saklama kapları yasak değildir ve hatta eski moda yöntem – tekstil torbalarla – hala geçerlidir.

En uygun sıcaklıklar +5 dereceden düşük ve +15 dereceden yüksek değildir. Nem oranı pirinç için kritiktir: yüzde 70’ten fazla olmamalıdır ve yüzde 60 ile sınırlandırılması daha iyidir. Aydınlatma çok önemli değildir, ancak kabuğu çıkarılmış taneleri doğrudan güneş ışığından korumak daha iyidir. Diğer tahıllar ve diğer yiyecekler yakınlarda olabilir, ancak kokulu maddeler yiyeceklerle temas etmemelidir.

Paketlenmiş pirinç bile birçok haşere için arzu edilen bir avdır. Kavanoz açıksa saldırı riski o kadar büyüktür. Sarımsak karanfilleri, defne yaprağı ve acı biber böcekleri ve diğer haşereleri uzaklaştırmaya yardımcı olabilir. Bunun yerine genellikle limon kabuğu kullanılır, ancak diğer keskin veya baharatlı tada sahip bitkiler de oldukça iyidir.

Ürünü uzun süre muhafaza etmek ve küf kokusunu önlemek için, tahıl kabına küçük bir torba tuz koymak faydalı olacaktır.

Bu durumda, depolamaya yönelik temel yaklaşım önemli ölçüde farklı değildir. Ancak kabuğu çıkarılmış tane neminin minimum düzeyde olduğundan emin olmak gerekir. Mümkünse pirinç nem ve doğrudan güneş ışığı ile temastan uzak tutulmalıdır. En iyi seçenekler ışık geçirmez kavanozlar ya da karanlık bir yere yerleştirilmiş ve kapakları sıkıca kapatılmış kavanozlardır. Ancak pirinci kilo ile satın almak genellikle risklidir – bazen bu şekilde bayat bir ürün satarlar ve bu ürün daha sonra çok kötü kokmaya başlar.

Ürünün kalitesini önceden kontrol etmeye değer. Küf kokusunun ilk ortaya çıkışı son derece kötüdür. Siyah kalıntılar böceklerin varlığını gösterir. Su ile durulama yoluyla ortadan kaldırılmayan her türlü yabancı renk, bozulma belirtisi olarak kabul edilebilir. Tüm bu faktörler, ısıl işlem bile onları kurtarmayacağı için kabuğu çıkarılmış tane atılması gerektiğini göstermektedir.

Hem pişmemiş hem de paketlenmiş tahıllar son kullanma tarihi geçtikten sonra bir süre daha saklanabilir. Doğru, son kullanma tarihi gerçekten küçük olmalı. 3-4 ayı geçerse risk kabul edilemeyecek kadar yüksektir. Gerçek şu ki, pirinç tanelerindeki nişasta içeriği nedeniyle neme eğilimlidir. Bunu göz ardı etmenin bir yolu yoktur ve bu nedenle ürünü mümkün olan en kısa sürede yemek en uygunudur.

Asya tahılı torbalarda da depolanabilir. Doğru yaklaşımla, bu sadece haşerelere ve rutubete karşı değil, aynı zamanda küflenmenin etkilerine karşı da koruma sağlayacaktır. Keten kumaştan yapılmış çuvallar çok iyi bir seçimdir ve yüzyılların deneyimiyle doğrulanmıştır.

Saklama kabını önceden güçlü bir tuz çözeltisinde kaynatmak veya içine az miktarda saf tuz koymak yararlıdır.

Kesilmiş kahverengi pirinç için saklama koşulları özel değildir. Normal bir kapta 12 ay güvenle saklanabilir. Normal normlar yerine getirilirse açıldıktan sonra raf ömrü kısalmaz. Sıcaklığın 0’dan düşük ve 25 santigrat dereceden yüksek olmadığı kuru, kokusuz odalar kullanmak gerekir. Poşetlerdeki ürünün içeriği burada bir rol oynamaz.

Kullanım süresi nasıl uzatılır?

Pirinç tanelerinin normatif nem içeriği %15’tir. Bu tür koşullarda, patojen kolonilerinin gelişimi hariç tutulur. Aynı zamanda sararmayı ve küf oluşumunu önler. Sonuç basit: markalı orijinal kaplar kullanırsanız, ürünü öngörülen süre boyunca korumak mümkündür. Raf ömrünün artırılması, daha önce bahsedilen katkı maddelerinin kullanılmasıyla sağlanır:

Pirincin saklanacağı bir yer seçerken, hemen iyi havalandırılan odalar tercih edilmelidir. Hava sıcaklığı +18 santigrat derecenin üzerine çıkmamalıdır. Hava nemi yüzde 60 ila 70 arasında tutulmalıdır. Altı aydan daha uzun süre saklanan kabuğu çıkarılmış tahıllar pişirilmeden önce kalsine edilmelidir.

Deneyimli ev hanımları böyle bir ürünü buzdolabında saklamanızı önerir. Burada, düşük sıcaklık sayesinde böcek istilası neredeyse ortadan kalkmaktadır. Buna ek olarak, soğutma tahılın raf ömrünü en az 2-3 ay uzatır. Ancak dondurucuda saklanması tavsiye edilmez, çünkü sadece parazitlere karşı daha fazla koruma sağlamak için bir önlem olarak (5-7 gün boyunca) uygundur. Ancak bazı uzmanlar kuru bir ürünü 6 ila 8 ay boyunca dondurucuda saklamayı önermektedir. Bu durumda fabrika ve diğer paketler arasında hiçbir fark olmadığını iddia ediyorlar.

Kötü bir koku varsa kesinlikle depolamayı reddetmeye değer. Küflenmiş pirincin herhangi bir kısmı da atılmalıdır.

Esmer pirinç, beyaz muadiline göre belirgin şekilde daha az depolanır. Bu durum, yağların önemli ölçüde yoğunlaşmasından kaynaklanmaktadır. Bozulma belirtileri arasında yağlılık ve hoş olmayan bir koku yer alır. Böyle bir durumu düzeltmek imkansızdır, geriye kalan tek şey bozulmuş olanı atmaktır.

Pişmiş pirincin raf ömrü

Kendini sadece işlenmemiş tahılların işlenmesine ilişkin özelliklerin bilgisiyle sınırlamak mümkün değildir. Becerikli ev sahipleri sadece pişmiş yulaf lapasını süt veya suda nasıl muhafaza edeceklerini bilmelidirler. Soğutulmuş bir dolapta orta derecede soğutma ile raf ömrü 4 veya 5 gündür. Diğer ürünlerden gelen kokuların emilme riski göz önünde bulundurulmalıdır. Bunlara karşı koruma, sıkı kapaklı kaplarda veya gıda plastiğinden yapılmış tepsilerde sağlanır.

Polietilen torbalar uygun değildir. Pirinç havadan mahrum kalacak ve yabancı kokuları emecektir. Sadece bu da değil, böyle bir kabı kullanmak da çok sakıncalıdır. Buzdolabında, pişmiş bir yemeği 72 saat boyunca saklayabilirsiniz. Ancak sütle pişirilmişse, gıdanın kalitesiyle ilgili sorunları önlemek için bu süreyi 48 hatta 24 saate düşürmek daha iyidir.

Bu durumda temiz, hava geçirmez kaplar kullanmak önemlidir. Pişmiş pirinç, 10 ila 30 derece sıcaklık aralığında, niteliklerini en fazla 3 saat boyunca koruyacaktır. Bu süre kaçırılırsa yemek yenmemelidir. Tabii ki, bu kadar kısa bir saklama süresi için bile, içine tereyağı koyulmasına izin verilmez – servis yapmadan hemen önce eklenir.

Haşlanmış pirinç kabuklarının dondurulması tamamen kabul edilebilir. Önemli olan, yemek pişer pişmez bunu hemen yapmaya çalışmaktır. Mikrodalga fırın için bir kaba aktarılır ve oda sıcaklığında sistematik olarak soğutulur. Soğutulduktan sonra, saklama kabı hermetik olarak kapatılır ve dondurulmaya gönderilir. Bu formda, yulaf lapası 30 güne kadar dayanabilir – eğer içinde katkı maddesi yoksa; bununla birlikte, gastronomik niteliklerin kaybını beklemeden her şeyi mümkün olan en kısa sürede yemek arzu edilir.

Katılaşan pirinç katı bir kütleye dönüşecektir. Çıkardıktan sonra herhangi bir kaba aktarın ve üzerini bir film veya özel bir kapakla kapatın. Mikrodalgada ısıtma işlemi tamamlanır tamamlanmaz kapağı dikkatlice çıkarın. Bu noktada buhar yanıklarından kaçınmak önemlidir. Isıtılan yemek bir çatalla çırpılır ve hemen servis edilir.